Lovćen (žičara) – 25. avgust 2026.

Na Lovćenu je zato predstavljen Kolašin kroz ono što se najbolje može pokazati uživo – snažan izvođački identitet, zahtjevan repertoar i performans koji publiku ne ostavlja ravnodušnom. Ovom prilikom besplatno je podijeljeno mnoštvo dvojezičnih kapitalnih monografija o igrama kolašinskog kraja koje su zaštićene kao kulturno dobro u Crnoj Gori, a turisti su mogli da degustiraju tradicionalnu kolašinsku kuhinju i upoznaju se sa proizvodima domaće radinosti po kojima je grad prepoznatljiv.

Kolašinska opština predstavljena je na žičari na Lovćenu kroz program koji je spojio pjesmu, igru i direktan kontakt sa publikom. Centralni dio na manifestaciji „Dani crnogorskih opština na vrhu“ izveli su članovi KUD-a „Mijat Mašković“, zajedno sa svojom Ženskom pjevačkom grupom „Đude“, donoseći igre i pjesme kolašinskog kraja u formi koja nije bila samo nastup, već živa razmjena energije sa publikom.

Program je zasnovan na autentičnom izvođenju u autohtonom duhu – bez matrica i unaprijed snimljenog zvuka: igra samo uz a cappella pjevanje, kako je u Crnoj Gori bilo vijekovima. Muzika, pjesma i igra nastajali su uživo, u neposrednom kontaktu izvođača i publike. Izvedeni sa sigurnošću, snagom i mjerom koja dolazi samo iz ozbiljnog poznavanja materijala i dugogodišnjeg rada ansambla, upravo na Lovćenu – na visini, na najljepši i najprirodniji način sjedinile su se istinska crnogorska tradicija i odgovrajući ambijent.

Publika nije ostala sa strane. Reakcije, uključivanje i neposredna komunikacija postali su dio samog programa, čime je predstavljanje Kolašina dobilo dodatnu dinamiku. Upravo je ta interakcija pokazala razliku između uštogljenog koreografisanog nastupa i stvarnog izvođačkog događaja.

„KUD ,Mijat Mašković’ i grupa „Đude” još jednom su potvrdili svoj jasan umjetnički princip: nema nastupa bez živog izvođenja” – kako je kazala Aleksandra Bulatović iz Turističke organizacije Kolašin. Sve se izvodi ovdje i sada, pred publikom, bez mogućnosti da se energija ili greška sakriju iza tehničke produkcije.

Davor Sedlarević, rukovodilac KUD-a „Mijat Mašković“, nije krio zadovoljstvo koncertom, ali je i kritikovao određene prakse: „Imamo nematerijalno kulturno dobro jedinstveno u svijetu, imamo “Đude” i originalno arhaično pjevanje, svjetski smo šampioni jednog od najprestižnijih festivala folklora, imamo program koji se izvodi uživo i koji publiku uključuje u ono što radimo. Ipak, nadležne državne institucije nekako nas uvijek zaobiđu kada su u pitanju zvanični programi u inostranstvu.

Starija suknena nošnja koja se rijetko može vidjeti na scenama

Kod nas se ponekad na ruralnost gleda kao na nešto što bi trebalo ublažiti, dotjerati ili sakriti da bi bilo prihvatljivije za javno predstavljanje. Smatram da je to pogrešno. Nemojmo posmatrati kroz unaprijed stvorene predstave o tome šta je dovoljno moderno ili reprezentativno”.

On je izrazio zahvalnost Turističkoj organizaciji Kolašin na pozivu da predstave nasljeđe kolašinskog kraja, kao i na razumijevanju i podršci.

Прикажи ову објаву у апликацији Instagram

Објава коју дели KUD "Mijat Mašković" / CIRTIP Kolašin (@kudmijatmaskovic)

The post KOLAŠIN NA LOVĆENU PREDSTAVIO SNAGU SVOG NASLJEĐA KROZ VRHUNSKI SCENSKI NASTUP first appeared on CIRTIP.

Nesebar (Bugarska), 17- 23. avgust 2026.

Bilo je to preko 50 kofera, preko 50 kostima, preko 50 drugačijih priča. Mladi i stariji, sa različitim iskustvima, očekivanjima i uspomenama koje je tek trebalo da nastanu. Od onih koji su prvi put krenuli na veliko međunarodno gostovanje, do onih kojima su putovanja, nastupi i pozornice već dobro poznati – svi su za tih sedam dana postali dio jedne velike, pomalo bučne, umorne, ali raspjevane i nasmijane porodice.

KUD „Mijat Mašković“ iz Kolašina učestvovao je na jubilarnom 25. Međunarodnom festivalu „Crnomorski biseri“ u Nesebaru (Bugarska). Na ovo gostovanje otputovao je rekordan broj članova Društva – čak 51 – vjerovatno najviše koliko ih je, otkad KUD postoji, zajedno krenulo na jedno putovanje.

Ali, ovog puta to nije bio samo broj.

Bilo je to preko 50 kofera, preko 50 kostima, preko 50 drugačijih priča. Mladi i stariji, sa različitim iskustvima, očekivanjima i uspomenama koje je tek trebalo da nastanu. Od onih koji su prvi put krenuli na veliko međunarodno gostovanje, do onih kojima su putovanja, nastupi i pozornice već dobro poznati – svi su za tih sedam dana postali dio jedne velike, pomalo bučne, umorne, ali raspjevane i nasmijane porodice.

PRIČE

Na putovanju se, možda više nego bilo gdje drugo, vidi ono što ansambl zaista jeste. Dana i Jovan sa perfektnim tajmingom dječjeg ansambla i dovoljno kiflica da se moglo dobro i da zaradi od prodaje na plaži u Nesebaru. Nastavnik i Direktor uvijek spremni da podignu atmosferu i započnu nove priče: od praistorije, pa do onog što je bilo prekjuče. Daso sa vječitim rasporedima proba i nastupa, ali i sa svojim cimerom koji analizira Zvezdinu igru u četiri ujutru uz zvuk motorne šege. Srle i Maša sa nevjerovatnim talentom da prespavaju gotovo čitavo putovanje – granice, pauze, galamu i da se potpuno zbunjeni probude i pitaju: „Jesmo li stigli?“.

Vidi se ko će kome pomoći da ponese kostim. Ko će provjeriti da li je neko stigao na doručak. Ko će podsjetiti drugara da ponese dio nošnje. Ko će podijeliti užinu, sačuvati mjesto u autobusu ili sačekati onoga ko malo kasni. Tu su bili i oni iskusniji  – Nidžo, Tara i Aleksandra, koji su pazili da svi budu na broju, da se stigne na probu, da kostimi budu spremni, da se zna kada je vrijeme za odmor, a kada za nastup. Ali, kao što to obično biva na ovakvim putovanjima, i odrasli su na trenutke postajali djeca – posebno onda kada je bilo vremena za kupanje, šetnju, igre i opuštanje.

Foto: B. Jeknić

A između svega toga – more

Nesebar će se pamtiti po kupanju, plivanju, zabranjenom skakanju i onim trenucima kada je cijela grupa, makar na kratko, zaboravljala na satnicu, probe i obaveze.

Neko je pokazivao koliko je dobar plivač, neko je tek skupljao hrabrost da zapliva dalje, a neko je, sasvim sigurno, više vremena proveo u smijehu nego u vodi.

Posebnu pažnju zaslužuju i Dasovi časovi plivanja: sjediš u plićaku i praviš pjenu nogama. Dobro sad… to su interne šale koje samo oni koji su bili tamo razumiju: „ž“, „đ“ i „c“.

Možda je upravo to i najljepša slika ovog putovanja:

Stariji su pazili na mlađe.

Mlađi su gledali starije i učili – ne samo korake i koreografije, već i kako se ponaša ansambl, kako se izlazi na scenu, kako se nosi odgovornost i kako se predstavlja Društvo.

Neko je nekome namjestio dio nošnje.

Neko je nekoga ohrabrio pred nastup.

Neko je podijelio slatkiš.

Neko je sačekao drugara.

Neko je prvi put stekao prijatelja koji je nekoliko godina stariji ili mlađi.

Neko je odolio da u nošnji ne proba bugarske specijalitete pored bine. A neko baš i nije.

A možda upravo u tome leži najveća vrijednost ovakvih gostovanja:

Iskustvo se ne prenosi samo u sali za probe.

Ne prenosi se samo kada stariji igrači stanu ispred mlađih i pokažu im korak.

Prenosi se u autobusu, u hotelu, na plaži, iza scene, dok se čeka red za večeru, dok se traži izgubljeni dio kostima i dok neko, umoran nakon cijelog dana, ipak pronađe snage da pomogne drugome.

Tih pet dana u Nesebaru bili su mnogo više od putovanja i festivala.

Bili su, na primjer, prilika da se u bazenu podigne kolo na kolu.

Da Aleksandra pomogne jednoj Hani i našminka još petnaest „Hana“, a Tara obuče nošnju maloj Tari i još dvadeset jednoj „Tari“. Da Nidžo obuče sve male „cimere“. Zapravo, da ih obuče šest puta do početka nastupa.

Da članovi snimaju vlogove koje Daso obriše prije nego ih i pregleda.

Da se neko prvi put osjeti dovoljno sigurno da izađe na veliku scenu.

Da neko drugi shvati da sada više nije među najmlađima i da je došlo vrijeme da baš on ili ona bude oslonac nekome novom.

…I zato će se iz Nesebara možda najduže pamtiti ono što se ne vidi na fotografijama:

Pamtiće se jutra kada je bilo teško ustati.

Pamtiće se pjesma sa braćom iz Banja Luke.

Pamtiće se redovna „vizita“ sa toplomjerom, probiotikom i čajem.

Pamtiće se ko je s kim sjedio, ko je koga čekao i ko je koga zasmijavao.

Pamtiće se odbojka, obavezna supa zbog stomačića, bilijar bez palica, šetnja kroz Stari grad sa gojaznim mačkama, vozač Momo koji Dasa „gađa“ pjesmom koju samo njih dvojica znaju u busu.

Pamtiće se Sarin, Bogdanov, Mašin i Olgin rođendan i Danin trud za pripremu torti i poklona.

A kada se sve sabere, ostaće jedna važna činjenica:

U Nesebar je otputovao rekordan broj članova KUD-a „Mijat Mašković“.

Ali se iz Nesebara nije vratila samo grupa putnika.

Vratila se grupa sa više prijateljstava, više zajedničkih uspomena, više međusobnog povjerenja i, možda, sa još snažnijim osjećajem da KUD nije samo mjesto gdje se uče koraci i pjesme.

To je mjesto gdje se raste.

Zajedno.

I gdje, bez obzira na godine, iskustvo i ulogu, svako ima nekoga da ga povede, podrži, sačeka i podsjeti da je dio jedne iste priče.

Koncerti

Naravno, razlog zbog kojeg se krenulo na put bio je i ono što KUD „Mijat Mašković“ najbolje zna – igra, pjesma i prenošenje nasljeđa. Na festivalu su učestvovali izvođački ansambli mlađeg i starijeg uzrasta.

Dječji ansambl predstavio se dijelovima iz Nematerijalnog kulturnog dobra „Tradicionalne igre kolašinskog kraja“, u njihovom autohtonom maniru – igranjem uz a cappella pjevanje. Nije to bio lak zadatak. Stati na scenu daleko od kuće, pred novom publikom, bez instrumentalne pratnje, osloniti se jedni na druge, na glas, korak i ritam – zahtijevalo je koncentraciju, sigurnost i međusobno povjerenje. Upravo zato je njihov nastup imao posebnu vrijednost. Dok su se čuli glasovi mladih izvođača i dok su se smjenjivali koraci tradicionalnih kolašinskih igara, na sceni nije bilo samo ono što su naučili na probi. Bilo je tu i mnogo zajedničkog rada, ponavljanja, strpljenja i želje da se nešto naše, autohtono i vrijedno, predstavi drugima. Reakcije publike i ostalih učesnika pokazale su da su u tome uspjeli. Starija grupa, kroz rad Sekcije za nasljeđe Balkana, predstavila se raznovrsnim repertoarom sa elementima bugarske plesne prakse. Bio je to poseban susret čitanja različitih kultura. Ovacije, čestitke i pozitivne reakcije domaćina bile su nagrada za trud, a Bugari su čak pozvali Dasa i Pecija da pređu u njihov ansambl. Nažalost, morali su da odbiju jer su vjerni svom klubu…

Bio je to Nesebar. Idemo dalje…

The post PREKO PEDESET SRCA, A JEDNA PRIČA ZA PAMĆENJE first appeared on CIRTIP.

Žabljak, 25. jul – 15. avgust 2026.

Dva nastupa „Đuda“ na ovogodišnjem Wild Beauty Art festivalu povezuje više od činjenice da su održani u okviru istog programa. Između prvog koncerta, na kojem su se „Đude“ predstavile sopstvenim repertoarom i završnog nastupa sa kazivačicom Milicom Popović, Teodosijem Spasovim i njegovim Wine Triom, protekla je gotovo cijela festivalska priča o crnogorskoj vokalnoj tradiciji i njenim mogućnostima da se čuje u sasvim drugačijem muzičkom okruženju.

Prvi koncert „Đuda“, održan 25. jula na Macanskoj poljani, nosio je naziv „Pjesme provjeravane vijekovima“. Bio je to program sastavljen od napjeva koji pripadaju različitim krajevima Crne Gore i različitim prilikama u kojima se nekada pjevalo. Posebno mjesto imale su svadbene pjesme iz raznih crnogorskih regija, rijetki primjeri solo pjevanja iz Vasojevića i kajde (melodije) koje javnost nema često priliku da čuje. Za „Đude“, međutim, ovaj program predstavljao je i priliku da pokažu odakle dolaze pjesme koje izvode i kakav je put potreban da bi se jedan stari napjev ponovo našao pred publikom. Njihov pristup počiva na terenskom radu, razgovorima sa kazivačicama, učenju pjesama neposredno od onih koji su ih decenijama nosili u svom repertoaru, te bogatoj literaturi. Tako se uz svaku melodiju otvara i šira priča – o mjestu iz kojeg dolazi, običaju uz koji je bila vezana, načinu pjevanja i ljudima koji su je prenijeli mlađim generacijama. Na sebi svojstven način publiku je kroz taj segment programa vodio Davor Sedlarević, osnivač Đuda. Zbog toga je prvi koncert bio važan i za razumijevanje onoga što će uslijediti nekoliko sedmica kasnije.

Drugi nastup kao nastavak iste priče

Na završnici WBA festivala 15. avgusta „Đude“ su se našle u potpuno drugačijem izvođačkom kontekstu. Ovoga puta članice grupe Danica Šćepanović i Jelena Miladinović pridružile su se kazivačici sa Žabljaka Milici Popović, koja je izvela nekoliko durmitorskih pjesama uz impro-obradu Teodosija Spasova, jednog od najpoznatijih svjetskih umjetnika na kavalu sa svojim Wine Triom.

Ako je prvi koncert publici predstavio bogatstvo i različitost crnogorskog ženskog pjevanja, drugi je pokazao kako taj materijal može da funkcioniše kada se susretne sa drugim muzičkim senzibilitetom.

Spasov je umjetnik koji je tokom karijere izgradio prepoznatljiv izraz oslanjajući se na balkansku muzičku tradiciju, improvizaciju i savremeni džez. Njegov susret sa „Đudama“ zato nije bio samo gostovanje poznatog muzičara uz lokalni ansambl. Bio je to razgovor različitih iskustava koja imaju zajedničko polazište – duboko ukorijenjenu balkansku melodiju.

Posebno mjesto u tom susretu pripalo je Milici Popović. Njeno prisustvo donijelo je neposredan kontakt sa žabljačkim krajem i načinom na koji su se pjesme nekada učile i prenosile usmenim putem. Glas kazivačice tako je postao prirodna spona između onoga što „Đude“ istražuju i izvode i prostora iz kojeg pojedini napjevi potiču.

Foto: Dejan Dajković

Tradicija koja dobija novu publiku

WBA festival je tako ove godine „Đudama“ ponudio dvije različite pozornice za istu umjetničku ideju ­koju je osmislila čuvena umjetnica world-music žanra Biljana Bilja Krstić. Na jednoj su bile same, oslonjene na svoj glas i repertoar koji su godinama istraživale. Na drugoj su postale dio šireg muzičkog događaja u kojem su se lokalni napjevi našli rame uz rame sa kazivanjem i međunarodnim instrumentalnim iskustvom.

Za festival koji se odvija na prostoru snažnog prirodnog i kulturnog identiteta, takav koncept ima posebnu težinu. Durmitor nije bio samo kulisa koncertima. Kroz Milicu Popović, kroz interesovanje za durmitorski melos i kroz učešće „Đuda“ i Teodosija Spasova, lokalna priča postala je dio programa koji komunicira i sa publikom izvan Crne Gore.

Od Macanske poljane do završnice WBA festivala, „Đude“ su tako prošle put od samostalnog predstavljanja do umjetničkog susreta. Možda je upravo u tome najljepši zaključak njihovog ovogodišnjeg nastupa: dobra pjesma ne mora da ostane u jednom vremenu niti na jednom mjestu. Dovoljno je da ima ko da je ponese, da je razumije i da joj otvori prostor za novi susret.

Kako je sve zvučalu pogledajte u kratkom prilogu na linku https://www.instagram.com/p/DcF-NaRiGTa/?hl=sr

The post ĐUDE NA WBA FESTIVALU: OD IZVORNE PJESME DO SUSRETA SA TEODOSIJEM SPASOVIM first appeared on CIRTIP.

Kolašin, Žabljak, Pljevlja, 13. 8. 2026.

Sa istraživanja u Hoćevini

Od 1. do 12. avgusta 2026. godine održana je XII Međunarodna istraživačka stanica plesno-muzičkog nasljeđa „Etno-kamp dr Zlata Marjanović – Kolašin“.

Kamp je okupio eksperte, studente i učenike iz oblasti etnokoreologije, etnomuzikologije, antropologije i menadžmenta u kulturi, iz Crne Gore i inostranstva. Pod mentorskim vođstvom MA etnomuzikologije Marte Đačić, ovogodišnji program fokusirao se na sjeverni region Crne Gore — povezujući terenski istraživački rad, stručna predavanja, praktične radionice i savremene metode dokumentovanja kulturne baštine.

Terenska istraživanja: Od Durmitora do Pljevalja (1–6. avgust)

Učesnici su tokom prvog dijela kampa boravili na području Žabljaka i Pljevalja, fokusirajući se na neposredan kontakt sa ljudima koji praktikuju vještinu igranja i pjevanja, ili je pamte iz mladosti.

Žabljak: U selu Podgora organizovan je susret po ugledu na nekadašnje igranke:

Pljevlja: Realizovane su studijske posjete Zavičajnom muzeju, Gradskom tamburaškom orkestru i pjevačkoj grupi „Hoćevina“:

Stručni rad i radionice u Kolašinu (6–12. avgust)

Nakon terenskog rada vezanog za selo Trebaljevo, program u Kolašinu obuhvatio je predavanja i radionice posvećene analizi, prenošenju i arhiviranju građe:

• Etnokoreologija i etnomuzikologija: Tamara Janković (Koreografija); Igor Popov, Davor Sedlarević i Marta Đačić (Radionice pjevanja i tradicionalnih igara); Nikola Zekić (Privatni audio snimci kao zanemaren izvor informacija u etnomuzikologiji); Ivan Peković (Harmonika u crnogorskoj narodnoj muzici – iskustva i potencijali);
  
• Materijalna kultura: Andrija Mujović (Tekstilna radinost u Crnoj Gori) i Nikolina Jovanović (Nastanak crnogorske kape – hronologija muških oglavlja na teritoriji Crne Gore).
  
• Digitalizacija arhive: Miloš Đačić razvio je aplikaciju za arhiviranje koja zamjenjuje klasične kartone u Wordu — omogućavajući brži unos, pretragu starih snimaka i njihovo geolociranje na onlajn mapama.
  
  

Monografija “Ples sjećanja. Od zaborava do kulturnog dobra. Tradicionalne igre kolašinskog kraja”

U okviru programa promovisana je kapitalna monografija „Ples sjećanja: Od zaborava do kulturnog dobra. Tradicionalne igre kolašinskog kraja“ autora Davora Sedlarevića, uz arhivsku građu Branislava Jeknića u izdanju JU Centar za kulturu Kolašin (2026).

Radi se o dvojojezičnom izdanju (sa prevodom na engleski koji potpisuje Nikolina Čanović) nastalom na osnovu višegodišnjih terenskih i arhivskih istraživanja. Knjiga obrađuje proces naučne analize, revitalizacije i reinterpretacije igara kolašinskog kraja čiji je nosilac KUD „Mijat Mašković“.

Posebna inovativnost izdanja su QR kodovi koji čitaocima omogućavaju direktan pristup video-uputstvima za učenje 14 tradicionalnih plesova, uz prateće analize, notne zapise, tekstove pjesama i fotografije.

Izdavanje publikacije podržalo je Ministarstvo kulture i medija Crne Gore kroz Program zaštite i očuvanja kulturnih dobara. Na promociji su govorili Bojan Peko Minić, Nikolina Čanović i Davor Sedlarević.

Radionice: od nauke do zabave

Tokom plesnih (igračkih) i vokalnih radionica obrađene su razne regije Balkana, a polaznici su uvijek u obavezi da nauče i po jednu igru i pjesmu iz Crne Gore. Na kraju kampa održano je tradicionalno takmičenje u pjevanju pjesme “Oj, Jovane, oko sokolovo” čiji princip izvođenja u Kolašinu bilježi Miodrag Vasiljević 50-ih godina XX vijeka. Naime, cilj je što više puta ponoviti određenu frazu, bez uzimanja vazduha.

Za sve kampere, kao i za građane, lokalni bend Šendon održao je nezaboravan koncert, što je već postala svojevrsna tradicija na Etno-kampu.

Video prilog sa istraživanja možete pogledati na linku https://www.youtube.com/watch?v=hLA4HD3tO7Y

Zahvalnost i podrška

Organizatori su izrazili zahvalnost WBA festivalu na inicijativi za istraživanje žabljačkog kraja, Zavičajnom muzeju u Pljevljima, kao i pojedincima koji su pomogli na terenu: Rajki i Kosi Popović, Rajku Čepiću i Emiru Prekiću.

Projekat su podržali Ministarstvo kulture i medija Crne Gore (kroz konkurs „Razvoj kulture na sjeveru“), JU Centar za kulturu Kolašin, Opština Kolašin, KUD „Mijat Mašković“, NVU CIRTIP i WBA festival.

The post ZAVRŠEN XII “ETNO-KAMP DR ZLATA MARJANOVIĆ – KOLAŠIN” first appeared on CIRTIP.

Колашин, 13. јул 2026.

Поводом обиљежавања 13. јула – Дана устанка против фашизма и Дана државности Црне Горе, Мушка пјевачка група КУД-а „Мијат Машковић“ наступила је на традиционалном окупљању на Спомен-комплексу Бреза, гдје се сваке године одаје почаст борцима Народноослободилачке борбе.

Мушка пјевачка група са Николом Лићом Шћепановићем, пјесником из Колашина

У оквиру свечаног програма присутнима су се обратили Вук Вуковић ипред Општине Колашин, те Никола Лакићевић испред УБНОРА и антифашиста Колашина. Пјесник Никола Лића Шћепановић био је медијатор програма, а рецитовао је и своју пјесму о Брези. Мушка пјевачка група КУД-а „Мијат Машковић“ отпјевала је, што је већ карактеристично за њихове наступе на Брези, пејсму Ој, ђевојко, другарице са мотивима из Народноослободилачке борбе, дајући свој допринос очувању сјећања на слободарску традицију и историјско насљеђе Црне Горе.

Свечаност на Брези и ове године окупила је бројне грађане који су полагањем вијенаца и пригодним програмом одали почаст онима који су своје животе положили за слободу.

За видео са прегледом свечаности: кликни овдје

Фотографије: Бранислав Јекнић.

The post МУШКА ПЈЕВАЧКА ГРУПА НА ОБИЉЕЖАВАЊУ 13. ЈУЛА first appeared on CIRTIP.

Kolašin, 10. јun 2026.

Po prvi put u istoriji godišnji koncert održan je u velikom ambijentu sportske hale na Lugu, čime je postavljen potpuno novi standard u prezentaciji kulturne baštine Kolašina i Crne Gore.

Kulturno-umjetničko društvo „Mijat Mašković“ ispisalo je novu, zlatnu stranicu svoje 83 godine duge tradicije. Po prvi put u istoriji godišnji koncert održan je u velikom ambijentu sportske hale na Lugu, čime je postavljen potpuno novi standard u prezentaciji kulturne baštine Kolašina i Crne Gore. Ovaj događaj nije bio samo nastup, već pionirski projekat koji je pokazao kako se autohtono nasljeđe može uspješno prilagoditi velikim scenskim prostorima, a da pritom zadrži svoju izvornu dušu i snagu.

Hrabrost izvođenja uživo i priča o opstajanju

Program je bio podijeljen u dva tematska dijela, sa posebnim akcentom na Nematerijalno kulturno dobro – „Tradicionalne igre kolašinskog kraja“. Naročitu pažnju i divljenje publike privukla je činjenica da su crnogorske igre izvedene isključivo uz  a cappella pjevanje uživo ili ritam koraka. U vremenu u kojem dominiraju nasnimljene matrice, bila je potrebna izuzetna umjetnička hrabrost i vrhunska uigranost izvođača da izađu pred punu halu i pokažu snagu sirovog, živog glasa i pokreta.

Prvo su najmlađe grupe donijele energiju iskonske crnogorske igre, da bi potom prvi izvođački ansambl prikazao slične verzije zapisane i rekonstruisane tokom više od 15 godina predanog istraživačkog rada na terenu. Kulminacija ovog dijela večeri bilo je izuzetno emotivno veliko crnogorsko kolo sastavljeno od djece i odraslih, koje je kroz tradicionalne napjeve povezalo izvođače na sceni sa duhom prošlih vremena kada je pjesma bila neizostavan dio svakog okupljanja. Svojevrstan eksperiment bilo je to što ova tačka nije posebno pripremana, već se izvođačima dala sloboda da sami kreiraju napjev, tekst i igranje po crnogorski na smjenu. Naravno, najstarijem učesniku i informatoru Vladislavu Medenici ukazana je čast da započne pjesmu koja označava poziv za igru.

U drugom dijelu večeri, publika je uživala u originalnim koreografijama inspirisanim Balkanom. Program su dodatno oplemenili nastupi Ženske pjevačke grupe „Đude“, mješovite vokalne grupe, solistkinje Danice Dane Šćepanović, kao i šarmantnog muškog sastava koji je izveo šaljivu pjesmu iz kolašinskog kraja.

Misija zajedništva: Seoske škole u centru pažnje

Ovaj koncert je potvrdio da KUD „Mijat Mašković“ nije samo stožer tradicije, već i istinski stub lokalne zajednice. Pokazujući snažnu društvenu odgovornost i inkluzivnost, KUD je u publici ugostio djecu iz seoskih škola opštine Kolašin. Za mnoge od ovih mališana, dolazak u sportsku halu i praćenje ovakvog spektakla predstavljalo je nezaboravan doživljaj. Ovim gestom, Društvo je poslalo jasnu poruku – kultura mora biti dostupna svakom djetetu, a zajedništvo se gradi premošćivanjem udaljenosti i pružanjem jednakih prilika za sve.

Otvoren poziv: Nedostatak muških članova kao izazov

Pored slavlja muzike i plesa, sa scene je poslata i jedna važna, iskrena poruka. Iako su nastupi bili besprekorni, primijećen je evidentan nedostatak muških članova u ansamblima. Rukovodstvo KUD-a je iskoristilo ovu priliku da uputi otvoren poziv svim dječacima i momcima iz Kolašina da se priključe Društvu. Folklor nije samo učenje koraka; to su druženja, putovanja, izgradnja zdravih navika, prihvatanje pravila i različitosti, poštovanje saradnika i disciplinovanost. Naglašeno je da su mnogobrojni uspješni sportisti i sportistkinje istovremeno bili članovi folklornih ansambala, ali i da KUD gotovo svake godine iznjedri nekog studenta ili učenika generacije. O izuzetnoj psiho-fizičkoj spremi učesnika manifestacije govori podatak da su gotovo dva sata izvodili raznolik program usput mijenjajući kostime svakih desetak minuta.

Pomjeranje granica i pogled u budućnost

Tehnički izazov ozvučavanja i opremanja ovolikog prostora bio je ogroman, ali je uspješno savladan.

„Ovaj koncert još jednom je potvrdio važnu ulogu KUD-a „Mijat Mašković“ u prezentaciji kulturnog identiteta Kolašina i Crne Gore, ali i njegovu sposobnost da tradiciju predstavi na autohton, ali i savremen način. Tehnički je bilo izazovno ozvučiti i opremiti ovaj veliki prostor zvog pjevanja uživo tokom crnogorskih plesova, te se nadamo da ćemo dogodine, uz ovo iskustvo, biti još atraktivniji. Ovo je samo početak“, kazao je Davor Sedlarević, rukovodilac KUD-a, posebno ističući ulogu svojih asistenata i saradnika Danice Šćepanović i Jovana Miladinovića.

Direktor kolašinskog Centra za kulturu, Branislav Jeknić, naglasio je opravdanost ovog istorijskog koraka: „Godinama je, usled velikog interesovanja publike, godišnji koncert repriziran dvije noći zaredom, što je bilo veoma naporno za članove, za pripremu nošnje i ostale prateće segmente. Na ovaj način pokušali smo da pomjerimo granice i postavimo neke nove navike, kako za članove, tako i za publiku. Kolašin jeste nezvanična etno-prijestonica Crne Gore i javnost u neku ruku očekuje da postavljamo standarde.“

Organizatori su izrazili duboku zahvalnost studentima i zaposlenim članovima ansambla koji trenutno žive van Kolašina, a koji su izdvojili vrijeme za ovaj projekat. Isto priznanje upućeno je i stručnim saradnicima, roditeljima, prijateljima KUD-a, sponzorima, institucijama, školama i pojedincima koji su pomogli logistiku ovog velikog poduhvata, kao i vjernoj publici koja je ispunila halu i podržala veče posvećeno tradiciji, hrabrosti i zajedništvu.

Link sa video snimcima sa nastupa potražite na stranicama KUD-a OVDJE

Foto galerija: Miloš Klikovac

The post PIONIRI ŽIVOG NASLJEĐA: KUD “MIJAT MAŠKOVIĆ” POSLAO PORUKU first appeared on CIRTIP.

Плужине, 6. јун 2026.

Више од 230 учесника из Црне Горе, Србије и Републике Српске представило богатство народне пјесме и традиционалног музичког израза

Плужине су и ове године биле мјесто окупљања љубитеља изворне народне пјесме на шестом сабору изворног пјевања „Запјевајмо, сачувајмо обичаје старе“. На манифестацији је учествовало више од 230 извођача из Црне Горе, Србије и Републике Српске, који су публици представили разноврсност музичког насљеђа својих крајева.

Међу учесницима биле су и колашинске „Ђуде“ у подмлађеном саставу: Хелена Вуковић, Јана Ракетић, Милица Поповић, Олга Анђелић, Маша Меденица, Анђела Ракочевић, Јелена Меденица и Дуња Поповић. Изводећи традиционалне напјеве из Сутомора и Голије, демонстрирале су препознатљив вокални израз који већ годинама његују кроз наступе на бројним културним манифестацијама.

Програм је почео свечаним дефилеом учесника кроз Плужине, након чега су се на љетњој позорници смјењивале мушке и женске пјевачке групе. Сабор је и ове године потврдио свој значај као мјесто сусрета пјевачких група, културно-умјетничких друштава и љубитеља народне пјесме, који кроз оваква окупљања представљају богатство музичког насљеђа и обичаја свог краја.

Наступ „Ђуда“ у Плужинама још једном је показао да традиционално пјевање има своје мјесто међу публиком различитих генерација. Управо захваљујући оваквим манифестацијама, оно наставља да живи на сцени и у непосредном контакту са публиком.

Организатори су изразили задовољство великим бројем учесника и посјетилаца, нагласивши да Сабор из године у годину окупља све више извођача и заљубљеника у изворну народну пјесму.

Кратак видео са наступа и реакције публике:

The post Ђуде наступиле на Сабору изворног пјевања у Плужинама first appeared on CIRTIP.

Negotin, 22. maj 2026.

Podmladak Ženske pjevačke grupe „Đude“, koji djeluje u okviru KUD-a „Mijat Mašković“, osvojio je prvo mjesto sa 99 bodova na 13. Vokalnom etno-festivalu u Negotinu (VEF), jednom od najuglednijih regionalnih festivala posvećenih tradicionalnom pjevanju.

U konkurenciji brojnih ansambala iz više zemalja regiona, mlade Kolašinke izborile su se za jednog od pobjednika festivala. Osnivač grupe Davor Sedlarević istakao je da uspjeh dobija dodatni značaj zbog činjenice da su „Đudice“ bile jedini sastav među tri prvoplasirana koji ne dolazi iz specijalizovanih muzičkih škola niti sa etno-odsjeka. „Upravo u konkurenciji sastava koji se institucionalno obrazuju u oblasti tradicionalne muzike, naš nastup izdvojio se interpretacijom, disciplinom i iskrenim odnosom prema vokalnom izrazu. Djevojčice koje su ispraćene bez ikakvih očekivanja, pod teretom uspjeha prethodne generacije, sa jedva nekoliko nastupa, uzele su prvo mjesto sa 99 bodova. Uzmimo u obzir i to da je sjajni Etno-odsjek Muzičke škole „Mokranjac“ iz Beograda bio laureat festivala sa 100 bodova i vidjećemo koliki smo uspjeh postigli“.

VEF u Negotinu godinama važi za jedno od važnijih okupljanja izvođača tradicionalne muzike, pedagoga i mladih vokalnih sastava iz regiona, pa priznanja sa ovog festivala imaju posebno mjesto u stručnim muzičkim krugovima. Ovogodišnji festival okupio je veliki broj učesnika iz muzičkih škola sa smjerovima posvećenim izučavanju muzičkog nasljeđa, uz veoma visok izvođački standard. O najboljima je odlučivao žiri u sastavu etnomuzikolozi prof. dr Dimitrije Golemović, Bojana Nikolić i Ljubica Radović.

Podršku odlasku „Đuda“ u Negotin pružio je JU Centar za kulturu Kolašin, koji je obezbijedio sredstva za putovanje i boravak članica ansambla, kao i organizaciju obilaska muzeja i kulturno-istorijskih lokaliteta ovog kraja.

Foto: Branislav Jeknić / Davor Sedlarević

Grupa „Đude“ već godinama gradi autentičan muzički izraz i kroz rad potvrđuje da kvalitetan pristup može nastajati i van formalnih obrazovnih programa, koji u Crnoj Gori još nijesu razvijeni u toj oblasti. U sastavu ansambla nastupile su: Helena Vuković, Milica Popović, Maša Medenica, Olga Anđelić, Anđela Rakočević, Jelena Medenica i Dunja Popović.

„Razbijena je priča o tome da se uspjesi starijih „Đuda“ ne mogu ponoviti. Pokazalo se da problem nikada nije bio u talentu mlađih generacija, nego u tome da li će neko imati strpljenja da ih nauči, usmjeri i pogura onda kada još nijesu sigurne u sebe. Zato posebnu zahvalnost dugujemo i starijim članicama koje nijesu ljubomorno čuvale ono što znaju, nego su svoje iskustvo prenijele dalje. To je rijetkost danas — da neko svjesno radi na tome da poslije njega dođu jednako dobri ili bolji.

Ove djevojke ne prave samo uspjeh za jedno društvo ili jedan grad. One brane ideju da tradicionalna pjesma u Crnoj Gori ne mora da bude folklorni ukras koji se izvadi par puta godišnje pred publikom iz pristojnosti. Pokazale su da može da bude ozbiljna umjetnost, disciplina i identitet. I zato to više nijesu ‘tamo neke Kolašinke’. Sad ih primjećuju i oni koji su godinama mislili da se ozbiljan kvalitet može stvarati samo u velikim centrima, akademijama i specijalizovanim školama.” (Davor Sedlarević)

Video sa kratkim izvještajem sa takmičenja pogledajte na linku:
https://www.youtube.com/watch?v=HglGJZcZUFA

The post ĐUDICE MEĐU NAJBOLJIMA NA 13. VEF-U first appeared on CIRTIP.

Kolašin, Tirana, 16. i 19. maj 2026.

U sklopu proslave XX godina od obnove nezavisnosti Crne Gore naši ansambli imali su bogate i jedinstvene aktivnosti. Tako smo 16. maja predstavili crnogorske autohtone plesove u Ambasadi Crne Gore u Tirani u prisustvu ministra vanjskih poslova Crne Gore Ervina Ibrahimovića i visokih albanskih zvaničnika. Naš tim činilo je šest plesača i pjevača koji su uživo izveli skraćene prikaze tzv. “izvornog folklora” koji je izazvao oduševljenje i interesovanje svih prisutnih zvanica. Nekima od njih ovo je bio i prvi susret sa reinterpretacijom originalnog crnogorskog plesno-muzičkog nasljeđa, tako da smo sa velikim zadovoljstvom pojašnjavali način plesa samo uz pratnju pjesme kao jednu od glavnih osobenosti crnogorske kulture.

Atmosferu sa proslave možete pogledai na ovom linku:
https://www.facebook.com/reel/26855491140771457

Nakon toga, prvi program u Crnoj Gori kojim je započeto obilježavanje Dana nezavisnosti održan je u Kolašinu 19. maja koncertom podmlatka Ženske pjevačke grupe “Đude” – Nova generacija. Veče posvećeno tradicionalnoj muzici okupilo je brojnu publiku i ponudilo presjek bogatog crnogorskog vokalnog nasljeđa. Mlade članice prenijele su publici autentičan duh tradicionalnog pjevanja i običaja koji su se nekada prenosili isključivo usmenim putem.

Tokom koncerta izvedeno je 14 tradicionalnih pjesama, a mlade izvođačice uspješno su odgovorile zahtjevnom repertoaru i pokazale zavidnu muzikalnost i scensku sigurnost.

Publiku je kroz program vodio medijator Davor Sedlarević, koji je govorio o porijeklu pjesama, njihovom očuvanju kroz generacije i specifičnostima crnogorske tradicionalne muzike. Poseban segment večeri bio je posvećen svadbenim pjesmama, nekada važnom dijelu porodičnih i društvenih okupljanja. Sedlarević je podsjetio da su u prošlosti djevojke – poznate kao „pjevalice“ ili „cikotuše“ (jer “cikte”) – pjesmom dočekivale i ispraćale svadbene zvanice, čime je pjesma bila sastavni, ali i do pojave plaćenih muzika u drugoj polovini XX v. jedini dio svadbenog obreda.

Koncert je publici predstavio različite „kajde“ (napjeve) karakteristične za crnogorske krajeve, dok je završnica programa donijela opušteniju atmosferu, evocirajući nekadašnje igranke i druženja uz pjesmu.

Brojna publika iz više gradova Crne Gore nastupe je ispratila dugim aplauzima, a pojedini segmenti programa nagrađeni su i stojećim ovacijama. Veče u Kolašinu još jednom je potvrdilo značaj očuvanja tradicionalne pjesme i uključivanja mladih generacija u njegovanje kulturnog nasljeđa Crne Gore.

Video izvještaj koji je u svojoj kultnoj emisiji “Zapis” priredio Mijo Maroš (RTCG) pogledajte na sledećm linku:
https://www.youtube.com/watch?v=7ToU4ngAMoc

Galerija fotografija: Neđo Moračanin

The post NASTUPI NAŠIH ANSAMBALA TOKOM PROSLAVE XX GODINA OD OBNOVE NEZAVISNOSTI CRNE GORE first appeared on CIRTIP.

Kolašin, 6. maj 2026.

Obilježavanje Dana Evrope u Crnoj Gori ove godine započelo je u Kolašinu bogatim institucionalnim i kulturnim programom, čime je ujedno otvoren i nacionalni program promocije evropskih vrijednosti koji će se tokom narednog perioda realizovati širom Crne Gore.

Centralna svečanost održana je u Obilježavanje Dana Evrope u Crnoj Gori ove godine započelo je u Kolašinu bogatim institucionalnim i kulturnim programom, čime je ujedno otvoren i nacionalni program promocije evropskih vrijednosti koji će se tokom narednog perioda realizovati širom Crne Gore.

Centralna svečanost održana je u Centru za kulturu Kolašin, uz prisustvo brojnih građana, predstavnika institucija, diplomatskog kora i zvanica. Prisutnima su se obratili predsjednik Opštine Kolašin Petko Bakić, glavni pregovarač Crne Gore sa Evropskom unijom Predrag Zenović, ministar javne uprave mr Maraš Dukaj i ambasador Evropske unije u Crnoj Gori Johan Satler.

Poseban doprinos programu dali su djeca i mladi kroz kulturno-umjetničke sadržaje koji su promovisali očuvanje tradicije, kulturnog identiteta i evropskih vrijednosti.

KUD „Mijat Mašković“ učestvovao je u programu sa dva predstavnika – dječjim izvođačkim ansamblom, koji se predstavio igrama iz kolašinskog kraja, kao i podmlatkom ŽPG „Đude“.

Organizatori su istakli značaj uključivanja mladih u ovakve manifestacije, naglašavajući da upravo oni predstavljaju budućnost evropskog puta Crne Gore i čuvare kulturne baštine.

Iz Kolašina je poslata poruka da se evropske vrijednosti grade kroz zajedništvo, rad lokalnih zajednica, očuvanje tradicije i aktivno učešće građana u društvenim procesima., uz prisustvo brojnih građana, predstavnika institucija, diplomatskog kora i zvanica.

Poseban doprinos programu dali su djeca i mladi kroz kulturno-umjetničke sadržaje koji su promovisali očuvanje tradicije, kulturnog identiteta i evropskih vrijednosti. KUD „Mijat Mašković“ učestvovao je u programu sa dva predstavnika – dječjim izvođačkim ansamblom, koji se predstavio igrama iz kolašinskog kraja, kao i podmlatkom ŽPG „Đude“.

Organizatori su istakli značaj uključivanja mladih u ovakve manifestacije, naglašavajući da upravo oni predstavljaju budućnost evropskog puta Crne Gore i čuvare kulturne baštine.

Iz Kolašina je poslata poruka da se evropske vrijednosti grade kroz zajedništvo, rad lokalnih zajednica, očuvanje tradicije i aktivno učešće građana u društvenim procesima.

Foto: N. Moračanin

The post DAN EVROPE 2026. UZ UČEŠĆE NAŠIH ANSAMBALA first appeared on CIRTIP.